Geplaatst door: 
Verhaal

Wim Kuypers: 'Ormet was de grootste onder kleinere coöperaties'

'In 1974 is de Twentse Zuivelcoöperatie Ormet gevormd. Dit staat voor de Organisatie Melkvoorziening Twente. De fabrieken in Boekelo en Losser zijn toen samen gegaan met Lonneker- Haaksbergen te Enschede, Oldenzaal, Denekamp, Rossum, Hengelo, Almelo, Deldenerbroek en Bornerbroek. Dat proces heeft jaren geduurd. Er bleken veel vergaderingen noodzakelijk om tot elkaar te komen. Vooral de melkprijs was een hot item. Er zaten grote verschillen tussen de fabrieken. Wij hadden in Boekelo en Losser verreweg de beste melkprijs. We hadden weinig melk en veel afzet. Bij de anderen zat het andersom: veel melk en te weinig marktconforme afzet. Het toewerken naar een gezamenlijke melkprijs was een grote klus. De financiële situatie verschilde bovendien nogal per vereniging. Lonneker-Haaksbergen had nog weer een ander probleem. Daar was te overmatig geïnvesteerd in de fabriek.

Er was nogal wat onderling wantrouwen. Twente is altijd erg verdeeld geweest: stad tegenover platteland, verschillende standsorganisaties, grote tegenover kleine boeren, etc. Het was soms net een kruiwagen met kikkers. De stadsboeren hadden toch een wat betere uitgangspositie , omdat ze eigen afzetmogelijkheden hadden in de stad. Veel OLM-boeren wilden zich het liefst bij de Coberco aansluiten. De katholieke ABTB- boeren wilden het heft liever in eigen hand houden. Zij hebben hun zin gekregen. Uiteindelijk blijken de boerenorganisaties toch veel invloed te hebben in het hele coöperatiewezen. Formeel hadden ze niets te zeggen over de samenwerking, maar informeel via hun voormannen wel. De coöperatieve geest was heel sterk. Ik was zelf niet bij de besprekingen betrokken. Dat was gelukkig een taak voor de directeuren en vervolgens de besturen. Ik had persoonlijk geen problemen met een fusie. Ik wilde in Boekelo-Losser mijn pensioen niet halen en toen de fusie rond was, kwam er ook ruimte om door te stromen.

Ormet was een club van 3000 boeren met 300 miljoen liter melk en telde mede door het omvangrijke ventapparaat  zo’n 800 medewerkers. Dat was gigantisch indertijd. We waren een grote coöperatie vergeleken met vele anderen: ongeveer de grootste onder de kleinere organisaties, maar een stuk kleiner dan de grote clubs als Campina en Coberco in het oosten. Ik werd hoofd dienstverlening veehouders en melktransport, om het tankmelken in heel het werkgebied rond te krijgen. Een jaar of zes later, begin 1979, zat bij alle boeren de melk in de tank. Dat was wel een mijlpaal. Er was geen enkele grote coöperatie in Nederland die dat toen al voor elkaar had. We hebben mede daardoor vanaf 1979 in Twente jarenlang de beste melkkwaliteit gehad.

Het ging niet zonder slag of stoot. Er gingen reeksen van vergaderingen met de betrokkenen overheen. Die vergaderingen vroegen veel van je. Er werd soms flink lelijk tegen ons gedaan. Voor ons was het een kwestie van laten zien wat er gaande was en waar het naar verwachting naar toe ging. De ontwikkeling naar grotere bedrijven was duidelijk en ook de noodzaak tot kwaliteitsverbetering. De geweldige kostenstijging van het melkbussenvervoer, juist door afname van de bussenmelk, overtuigde de rest dat veranderingen onvermijdelijk waren. Voor sommigen waren er geen mogelijkheden meer om verder te boeren!'

Reacties