Geplaatst door: 
Verhaal

Ubele Dijkstra: 's Nachts werd je regelmatig weggeroepen'

'Ik had van acht tot negen uur 's ochtends spreekuur. Dan kwamen mensen aan de deur of ze belden op. Het was altijd druk, want je liep van de telefoon naar de bel of naar de apotheek. Mijn vrouw deed de administratie en nam ook boodschappen aan. We noteerden alles zodat we na het spreekuur een logische route uit konden stippelen waarbij ik langs zoveel mogelijk boeren kon gaan. Bij de boeren waarvan we wisten dat ze een telefoon hadden schreven we een T. Als er dan een spoedgeval tussendoor kwam, kon mijn vrouw me op dat adres bellen. Rond tien uur ging ik vervolgens op pad. De ronde duurde meestal de rest van de dag, maar tussen de middag at ik thuis. 's Avonds tussen zeven en acht had ik altijd spreekuur voor de kleine huisdieren. Alles wat daarna nog binnenkwam werd verdeeld onder diegene die dienst had. Als er dan een verlossing of een keizersnede gemeld werd, was je meteen zoet voor een deel van de avond. Dat was nu eenmaal zo.

's Nachts werd je ook regelmatig weggeroepen. Op een gegeven moment werd dat lichamelijk zwaarder. Mijn vrouw moest thuis weleens kuren en sliep dan vaak een poosje overdag. Ze zei dan tegen mij: “Je bent er vannacht ook al één of twee keer uit geweest. Ga maar eens een half uurtje liggen.” Dat deed ik toen ook. Als er dan boeren waren die belden zeiden ze soms: “Het is geen spoed. Meneer mag eerst wel even slapen.” We hadden ook een briefje op de deur: geen boodschappen tussen half één en twee. Op het laatst wisten ze dat allemaal.'

Reacties