Geplaatst door: 
Verhaal

Ubele Dijkstra: 'Ik was de eerste in de omgeving die en keizersnede deed'

'Als een kalf te groot was om op een normale manier geboren te worden, was je genoodzaakt hem in stukken te zagen. Ik had een apparaat met een draad die je om een poot of om de kop van het kalf moest leggen. Vervolgens zaagde je door het vlees en de botten om hem er in stukken uit te halen. Zo heb ik dat geleerd tijdens mijn opleiding. Op een gegeven moment stond er in een vakblad een keer een artikel over de keizersnede. Dat heb ik toen goed bestudeerd. In België werd de keizersnede al toegepast. Niet lang daarna kwam ik bij een koe die van achteren dichtgegroeid was. Het kalf kon er met geen mogelijkheid doorheen. Ik zei tegen die boer: “Het wordt het slachthuis en dan heb je de slachtwaarde van de koe en misschien het kalf. Of we doen een keizersnede.” Hij dacht even na en zei: “Doe maar een keizersnede.” Ik: “Dat is goed, maar dan moet ik er wel bij vertellen dat het voor mij de eerste keer wordt.” Dat was akkoord. Zo'n keizersnede was iets nieuws dus de collega's van de praktijk kwamen kijken en de buren ook. De stal stond vol. Eén collega moest helpen, want ik durfde het niet alleen. Het is gelukkig goed gegaan.

Langzamerhand kwamen er meer boeren die een keizersnede aandurfden. Ik werd op een zondagavond een keer gebeld door een boer van wie een koe moest kalven. Ik zei: “Dan moet je Zantinge hebben, want die heeft dienst vanavond.” Bleek dat die man een keizersnede wou en dat Zantinge had gezegd: “Dan moet je Dijkstra roepen.” Ik ben er naar toe gegaan en naderhand vroeg ik aan Zantinge hoe het ging. Hij zei: “Je pakte het mes en op dat moment begon je ook te neuriën. Toen ik dat hoorde dacht ik: hij weet wat hij doet. Dit gaat wel goed komen.” Van de collega's was ik de eerste die een keizersnede had uitgevoerd. Ik was meer chirurg dan internist. Operaties en verlossingen zaten mij in m’n bloed. Daar beleefde ik veel plezier aan.'

Reacties