Geplaatst door: 
Verhaal

Margje Kleinlugtenbeld: 'We aten gewoon bij Van Leusen aan tafel'

'In februari slachtte iedere boer een mooi varken of een koe. Je had dan altijd heerlijk vlees. De huisslachter kwam 's morgens om zo'n beest te doden en schoon te maken. Daarna zette hij hem rechtop tegen een ladder zodat het bloed er uit kon lopen. 's Avonds kwam hij vervolgens terug om hem in stukken te snijden. Van het vet werden altijd kögies gemaakt. Als je dat opbakte, kreeg je van die harde korstjes die ontzettend lekker waren! Men maakte toen ook nog zelf bloedworst en leverworst.

We aten bij Van Leusen altijd met elkaar aan tafel, behalve als er visite was. Dan mocht ik als meid niet aan tafel eten en zat ik samen met de knecht in het achterhuis. Ik moest wel eerst helpen eten maken en de tafel dekken, maar daarna moest ik weg. Ik denk dat het overal zo ging. Als er geen visite was, zaten we er wel bij. Daar hadden we niks over te klagen. Van Leusen was een fijne boer. Zijn vader mocht ik niet zo, maar de boer zelf wel.

De knecht bij Van Leusen had een eigen kamer, maar ik niet. Ik sliep in een bedstee. Aan de andere kant van de wand stonden de koeien. Soms hoorde je ze 's nachts met hun staart tegen de muur aan slaan. De bedstee zat in een kamer waar ook een eenpersoonsbed stond van de boerin, die vrijgezelle zus van Van Leusen. Je had helemaal geen privacy. Ook met wassen niet. Op een gegeven moment kwam er een douche. Toen werd het wel wat makkelijker, maar daarvóór moest je je wassen met een emmer water of in een teil in het bakhuis. Daar kon je net even alleen zijn. Ik moet er niet meer aan denken. Zulke dingen waren niet fijn.

Reacties