Geplaatst door: 
Verhaal

Margje Kleinlugtenbeld: 'M'n moeder miste me dus wel'

'Als ik nu kijk naar mijn eigen kinderen en kleinkinderen is er in vijftig jaar tijd ontzettend veel veranderd. Die meiden van een jaar of achttien doen eigenlijk nog niks, ja leren en studeren. Op die leeftijd was ik al bijna getrouwd en had ik al heel veel werk verricht. Ik weet ook niet of dat goed was. Ik heb het met de knieën en de heupen. Ze zeggen weleens dat dat komt doordat ik op jonge leeftijd al zo hard moest werken. Tegenwoordig wordt er ontzettend veel van de jongeren verwacht. Ik denk dat wij vroeger onbezorgder geleefd hebben.

Ik ben eigenlijk opgevoed door Van Leusen en zijn zus. Op mijn veertiende was ik al uit huis, dat was veel te vroeg. Het grootste nadeel was dat ik nooit een hechte band heb gekregen met mijn ouders. Later heb ik daar wel last van gehad. Ik kon heel goed met ze, maar er was toch altijd een bepaalde afstand, zeker als ik dat vergelijk met mijn eigen kinderen. Toen ik nog klein was waren m'n ouders altijd druk met de boerderij. Daardoor hadden ze niet altijd genoeg aandacht voor ons. Niet dat we tekort zijn gekomen, maar volgens mij heeft m'n moeder daarom nooit kunnen genieten van ons als kinderen. Pas toen ze in het bejaardentehuis zat, kreeg ik een hechtere band met haar. Ik ging iedere avond naar haar toe. Daar rekende ze ook op. Als ik er een keer om kwart over zeven in plaats van zeven uur was, dacht ze al dat ik ziek was. Dan miste ze me dus toch wel.'

Reacties