Geplaatst door: 
Verhaal

Klaas van der Wal: 'Dat was het dan na 36 jaar'

'Onze zoon Harwin heeft gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen (RUG) en we hebben vijf jaar met hem in een maatschap gezeten. Drie jaar geleden zei ik tegen hem: “Er komt een moment dat je een keuze moet maken. Wil je verder met het bedrijf of niet?” Als hij verder wou lag er al een bedrijfsplan klaar om uit te breiden, een nieuwe stal te zetten en een melkrobot aan te schaffen. “Maar jij maakt de keuze”, zei ik tegen hem. Daar was hij helemaal vrij in, we respecteerden zijn besluit. Hij moest geen boer worden, omdat ik dat vroeger ook ben geworden. Hij was nog vrijgezel, woonde in Stadshagen en werkte bij Abbott in Zwolle. We hadden tijdens de kerst afgesproken dat hij het 1 februari zou laten weten. Het was wel lastig voor hem, het is toch een ingrijpende beslissing. Als die avond dan komt, loopt de spanning wel op. Eerst rommelde hij er wat omheen, maar toen zei hij dat hij toch liever z'n werk aanhield. Dat was wel even emotioneel, maar ik zei: “Prima, dat respecteren we. Dan weten wij ook waar we aan toe zijn.”

Toen Harwin weer naar huis ging zakte mij het bloed naar de tenen. Ik zei tegen Fennie: “Weet je wat het geval is, we moeten morgen de makelaar bellen.” Dat hebben we de volgende dag direct gedaan. Je moet dan ook met de fiscus om tafel om af te rekenen op de stakingswinst. Als je de ligboxenstal bijvoorbeeld al helemaal afgeschreven hebt en je verkoopt zo'n pand, dan zit er een forse winst in. Daar moet je belasting over betalen. Uiteindelijk hebben we de boerderij en de gebouwen verkocht, en het land hebben we verpacht. Dat was het meest gunstig.

Ik zag ontzettend op tegen de laatste keer melken. Toen 's ochtends de laatste koe aan de beurt was dacht ik: “Dat was het dan na 36 jaar.” Dat was niet fijn. Ik spoot de melkstal nog schoon met een hogedrukspuit en toen kwam de veewagen er aan. De koeien gingen direct weg naar een ander bedrijf. Het viel mee dat de nieuwe eigenaar van de boerderij ons jongvee over had genomen. De stal ging dus niet helemaal leeg. Het was op een zaterdag, dus zondags zeiden Fennie en ik tegen elkaar: “Om half zes fietsen we door het dorp. Dan weet iedereen dat de koeien weg zijn.” De eerste die we tegenkwamen vroeg direct al: “Moet je niet melken?”

Kort daarna zijn wij in het huis van m'n ouders in 's Heerenbroek gaan wonen, maar ik kom nog elke dag op de boerderij. 's Morgens verzorg ik het jongvee en 's middags komt die nieuwe eigenaar. Dat hebben we zo afgesproken, hij woont zelf in IJsselmuiden. Harwin heeft later via z'n werk een Amerikaanse vrouw ontmoet. Ze zijn getrouwd en wonen inmiddels in Amerika. Agnes, onze dochter, woont met haar man en kinderen vier huizen bij ons vandaan.'

Reacties