Geplaatst door: 
Verhaal

Jan Nijland: 'Het was geen vetpot'

‘Ik ben geboren op deze boerderij. Mijn opa heeft dit huis in 1929 gebouwd in plaats van een oud huisje. Mijn oma was enig kind, mijn opa kwam hier uit de buurt. Hij heeft het gat erbij ingedraaid. Zij deed het werk op de boerderij, hij ging metselen. Dat was in de slechte tijd. Bij de winterdag viel er weinig voor die metselaars te verdienen. Er was maar twee hectare grond bij de boerderij. Het was geen vetpot.  

Mijn moeder is op de boerderij gebleven. Zij werkte als dienstmeid op een boerderij in Bentelo, waar ze mijn vader heeft leren kennen, die daar als boerenknecht werkte. Haar oudste broer kreeg een vriendin die zelf een boerderij had. Toen kwam deze boerderij vrij. Mijn vader was de enige die het bedrijf kon overnemen. Hij is hier bij in gekomen. Ze zijn in 1936 getrouwd. Toen hebben ze er twee hectare grond bijgekocht. Er werd een paard aangeschaft. Zo zijn ze begonnen. Ze hadden zes tot acht melkkoeien. Mijn vader deed er samen met de buurman een melkritje bij voor de coöperatieve zuivelfabriek in Haaksbergen. Om de twee dagen wisselden ze van beurt. Als er geploegd moest worden werkten mijn vader en de buurman ook samen. Dan hadden ze twee paarden voor de ploeg. Dat kan ik mij nog herinneren.

Wij hadden naast melkvee ook kippen. We hadden vier zelfgebouwde hokken voor elk honderd kippen. Het was een vermeerderingsbedrijf. Wij verkochten bevruchte eieren die in een broederij bij 38 graden werden uitgebroed. Bij elke twaalf, dertien kippen liep een haan. Alle weken werden de eieren opgehaald. In de broederij werden ze na acht dagen geschouwd met een lamp om te zien of het zich ontwikkelde. Stel dat 80 procent van de eieren levensvatbaar waren, dan werd je daarnaar uitbetaald. De rest van de eieren ging naar de bakker. Met de kippen viel nog wat te verdienen. Een ei bracht wel 18 cent op. Tegenwoordig is dat nog maar 4 eurocent. Het was toen een goede business.'

Reacties