Geplaatst door: 
Verhaal

Jan Maat: 'In het gebied is jarenlang een vreemde smaak blijven hangen'

Auteur: 
Martin van der Linde

'Mijn ouders, Hendrik Maat (1907) en Elske Nieuwland (1913), zijn in 1939 getrouwd en woonden toen in Giethoorn-Zuid. In januari 1940 ben ik geboren. We waren thuis met zes kinderen, drie jongens en drie meisjes. Ik was de oudste. Twee broers van mij zijn al overleden. Mijn ouders konden hier in 1940 een boerderij krijgen. In de crisisperiode in de jaren dertig heeft de overheid dit hele gebied ontgonnen. Dat gebeurde met D.U.W.-arbeiders. Dat waren mensen uit het westen van het land die hier op maandagochtend naar toe kwamen met de trein en op zaterdag weer terug gingen. Ze verbleven in werkkampen. Bij Wetering stond er ook een. Met de schop, de kruiwagen en een smalspoor hebben ze wat hier allemaal natuur was, water en moeras, drooggemaakt en ontgonnen. In 1937 zijn hier toen de eerste boerderijen gebouwd door de Nederlandse staat. In totaal kwamen er 120 nieuwe bedrijven.

Er was in Giethoorn een beperkt aantal mensen dat land moest afstaan voor de inpoldering. Mijn opa ook. Later konden ongeveer tien boeren uit Giethoorn weer een boerderij pachten in dit gebied, onder wie mijn vader. Voor de overige bedrijven werden mensen gevraagd uit Zeeland, Groningen, Friesland of Noord-Holland. Dat waren van oorsprong akkerbouwers op een ander bedrijf. Die kregen de grotere boerderijen toebedeeld. Men dacht dat mijn vader en anderen in Giethoorn, die altijd met de boot werkten en geen paarden en machines hadden, dat niet aankonden. Zij kregen 13,4 hectare. De boeren uit Friesland, Groningen of Zeeland kregen een bedrijf van 40 hectare. Dat is ook te zien als je bijvoorbeeld op de Jan van Nassauweg rijdt. De voorhuizen daar zijn veel groter dan de voorhuizen van de Gietersen die hier woonden. De mensen moesten daar toen genoegen mee nemen. Eigenlijk is dat krom. In het hele gebied is daarvan jarenlang toch een wat vreemde smaak blijven hangen. Maar goed, zo is het wel gegaan.'

Reacties

afbeelding van marinavdp
Prachtig verhaal!