Geplaatst door: 
Verhaal

Herman Holstege: 'We hadden altijd twee of drie dekberen'

'We hadden een gemengd bedrijf. Toen ik hier kwam hadden we nog kippen en een beerhouderij. Mijn vrouw en ik keken vooruit. We wilden wat uitbreiden. Mijn schoonouders hadden een schuurtje met kippen. Ik zeg: “Er moeten wel meer kippen komen.” Zo bouwden we een kippenhok van 5 bij 10 meter bij voor een paar honderd kippen. Wij moesten de omzet vergroten. In Rijssen zat een grote winkel die de eieren ophaalde. Die gingen in kisten. Vroeger kon je van de eieren de boodschappen betalen, maar daar moet ik wel bij zeggen: die boodschappen stelden niet zoveel voor. Je had een grote groentetuin, eigen appelbomen, van alles zat. Wat wij kochten, was koffie, suiker, stroop, olie, pannenkoekenmeel... Iedereen in Markelo at ’s ochtends altijd pannenkoeken. Later kochten we meel via de coöperatie.

De beerhouderij was een goede zaak. We hadden altijd twee of drie dekberen. Het gaf behoorlijk wat werk. Je moest ’s ochtends eerst de stallen uitmesten. Boeren uit de wijde omtrek kwamen naar onze dekberen. Ze kwamen zo aanzetten. Telefoon hadden de boeren nog niet. Mijn schoonmoeder haalde ze voor de koffie naar binnen. Daar hadden ze wel zin in. Ze hadden al een heel tijdje op de paard en wagen gezeten. Met een klant was je zo een uur bezig.

De zeugen bleven hier meestal twee dagen. Ze werden vaak twee keer gedekt. Voor de zekerheid. Soms namen de boeren de zeugen direct weer mee. Dat hing ook af van de stallingruimte. Zoveel ruimte hadden we niet. Ze betaalden dekgeld. Eerst was dat 7, later 8 gulden. De boeren betaalden extra voor het voer of namen het zelf mee. De boeren uit de buurt kwamen ’s avonds ook wel zelf voeren. Op een gegeven moment kwam de KI. Toen was het in één keer bekeken. In 1970 zijn we ermee gestopt.'

Reacties