Geplaatst door: 
Verhaal

Henk Hulleman: 'We waren vaak weg'

'Gerry en ik molken altijd met z’n tweeën, ’s morgens en ’s avonds. In het begin hadden we nog een melkmachine in het land, een Alfa-Laval. Op een keer stonden net de koeien aan de melkwagen, toen Gerry niet lekker werd. Dus ik zei: “Ga maar naar huis.” Toen ze vervolgens thuis kwam is Willeke geboren. M’n vader zei later tegen haar: “Als dat nou weer gebeurt, kun je beter de kinderwagen meenemen naar het land.” Samen hebben we vier kinderen gekregen. We vragen ons nu weleens af hoe we ze groot gebracht hebben. Als je hoort wat ze tegenwoordig allemaal met die kinderen doen. Gisteravond belde Willeke nog: “Kun je maandagavond ook oppassen? Want we moeten ergens heen.” Vroeger hadden wij Gerry haar broer die voor ons oppaste. Hij werkte op het gemeentehuis. De hele buurt kwam bij hem. “Een ander maar jong’n maken en ik erop passen”, zei hij altijd. Voor ons was dat wel handig natuurlijk.

Menno is onze jongste. Er zit acht jaar tussen hem en Willeke. Wij waren vaak weg. Ik was een echte vergaderboer. Ik zat in de kerkenraad, de classis, het bestuur van de melkfabriek, de voorlichting. Ik had van alles. De kinderen voelde zich daardoor weleens wat eenlijk. Daarom dachten we: “Als we nu een hond kochten…” Dan was er in ieder geval wat thuis. Dus zo zijn we aan een hond gekomen. Als je het achteraf allemaal bekijkt, hebben we er nooit veel drukte om gemaakt.

Reacties