Geplaatst door: 
Verhaal

Henk Hulleman: 'De boerderij van m'n vader was zo'n 20 bunder'

'Mijn schoonvader had niet zo’n belangstelling om uit te breiden. Die wou dat niet, dat grote. Niet lang na ons trouwen hebben wij een nieuwe stal bij de boerderij gebouwd. Een montagestal. Ik weet nog dat m’n schoonvader zei: “Goh, is die oude stal dan nu al weer vol?” Na een jaar of drie wou hij er mee stoppen. Toen hebben we zo nu en dan eens wat van het bedrijf gekocht. Later toen mijn schoonmoeder overleed, hebben we de hele boerderij overgenomen. Er zat 18 bunder land bij en twintig koeien.

In die tijd was er ook ruilverkaveling. Daarover heb ik nog trammelant gekregen met m’n vader. We zaten naast elkaar met het land. Maar wij woonden helemaal achterin, 500 meter van de dijk af. En het voorland, dat mijn vader had, was beter dan het achterland. Maar goed, dat is allemaal wel weer opgelost. M’n vader is toen naar Blokzijl gegaan. En mijn broers Jan en Klaas zijn aan de Buurtsteeg komen wonen. Ze hadden van Koopstra een boerderij gekocht, bij elkaar zo’n 70 bunder. Dat was vrij groot. Ze zijn toen ook nog een keer bij me geweest: “Henk, je moest er maar bij in.” Ik was wat ouder, maar ik zei: “Dat doe ik niet.”

Later hebben we wel een heleboel gemak gehad van m’n broers. M’n vader had de boerderij verkocht aan een boer die Vlaanderen heette. Dat was een beetje een tragisch geval. Hij had vier dochters die niks van de boerderij wilden weten. Het duurde niet zo lang of hij kwam een keer naar me toe: “Henk, je hebt de eerste koop op de boerderij.” Ik stond er niet om te springen, maar Jan en Klaas wilden het bedrijf wel hebben. Er zat namelijk drie ton melk bij. Eén van die dochters van Vlaanderen kwam toen weleens: “Is m’n vader al bij je geweest?.” Ik zei: “Nee, ik heb de eerste koop, maar je vader moet zelf komen.” Toen kwam hij een keer. We moesten het er maar eens over hebben, want hij zat met het spul verlegen. Dus zijn we een keer op een vrijdagavond naar hem toe gegaan. “We zullen de gordijnen maar dicht doen, want hier heeft niemand wat mee te maken”, zei hij. We hebben er even gezeten en toen we weer weggingen hadden we met z’n drieën de oude boerderij van mijn vader gekocht. Maar er kwamen nog wel wat staartjes achter weg. Er zat namelijk land van het waterschap bij, maar die gingen niet akkoord. Vlaanderen huurde hun land, maar hij verkocht ons de melk. Dat kon natuurlijk niet zomaar, want de melk die op het land zat was van het waterschap. Eigenlijk wisten we dat wel, maar Vlaanderen bood ons alles aan. En wij waren al direct naar de notaris geweest, zodat we het contract konden laten zien. Als het op papier staat heb je wat in te brengen. Maar dat was toen een boel gedonder! Uiteindelijk hebben we het land niet gekregen, maar de melk wel. Dat was het waterschap kwijt. Henk Donker van het waterschap heeft me jaren niet aangekeken!

De boerderij van m’n vader was zo’n 20 bunder plus de Uiterdijken die hij er bij had. Ook nog zo’n 5 bunder. Na de ruilverkaveling bleef er 22 bunder over voor m’n broers en mij. Een deel daarvan kregen wij nadat we de boerderij van m’n vader gekocht hadden er dus bij. Het moest bij ons altijd groter. Op een gegeven moment hadden we de derde melktank, want anders paste de melk er niet meer in. Als we een plan hadden gingen we altijd naar Kok van Landbouwvoorlichting in Blokzijl. Hij had het Land Veno, Blokzijl en Blankenham onder zijn hoede. We vroegen hem wat hij van onze plannen vond en hij vertelde ons dan hoe we het moesten aanpakken, ook bij de bank. Die was toen nog meegaand. Zo zijn we zachtjes aan gegroeid. Toen Menno in 2007 de boerderij overnam hadden we 40 bunder land in eigendom en ongeveer zestig koeien. Ja, de notaris heeft altijd goed aan ons verdiend.'

Reacties