Geplaatst door: 
Verhaal

Geje Leferink: "Je hoeft niet te luisteren, als je maar doet wat ik zeg"

'Voor Coberco kwam ik bij boeren in heel Gelderland en Overijssel. Ik deed de voorlichting, maakte een ledenblad en een personeelsblad. Ik heb veel diaseries gemaakt over kwaliteitsverbetering van de melk. Dat was hard nodig. Vooral de kleine boeren konden daarin niet meekomen. Ik maakte dia’s en schreef daar teksten bij, die ik in Hilversum liet inspreken. Van zo’n serie maakten we vijf kopieën, die de directeuren ’s avonds mee op pad namen als de boeren een vergadering hadden.

Wij hadden één afdeling die zich speciaal met de boeren bezighield. Ik ging vaak op pad met de directeur van die afdeling. Dat was een mooie man. Hij zei tegen de vertegenwoordigers: "Je hoeft naar mij niet te luisteren, als je maar doet wat ik zeg." Ik kwam in Zutphen wel minder bij de boeren over de vloer dan in Markelo. Ik ging er vooral op uit voor artikelen in het ledenblad. Toen de melktanks in zwang kwamen en Coberco geen melkbussen meer wilde ophalen, heb ik nog een artikel geschreven over kleine boeren in Duitsland en België die een kleine melktank hadden. Zo’n tank konden de boeren redelijk goedkoop van de Coberco huren.

Als er moeilijkheden met boeren waren, moest ik erheen. Zo was er een boer in Balkbrug die niets van de melktank wilde weten. Zelfs de directeur was er al naar toe geweest. Toen kreeg ik hem op het bord. Hij had de melk al in de sloot gegooid, omdat Coberco die niet meer wilde ophalen. De kwaliteit van zijn melk was waardeloos. Er stond een groot stuk in de Telegraaf. Ik ging er naar toe. Eerst gewoon eens wat gepraat. Ik begon in het dialect. Wat bleek uiteindelijk? Zijn bedrijf was niet levensvatbaar, dat gaf hij wel toe, maar: "Ze willen mij dwingen", zei hij. "Je moet het en dat doe ik niet." Zo kwam het over. Ik heb er de hele middag gezeten. Zijn dochter was vermoord en zijn vrouw had daar nog steeds veel moeite mee. Hij heeft mij de kamer van zijn dochter laten zien en van zijn zoon, die studeerde voor kunstschilder. Toen ik wegging, zei hij: "Met jou kan ik praten. Het komt wel voor elkaar." De andere morgen vroegen ze op de zaak hoe het was gegaan. Ik zei: "Jullie kunnen niet luisteren. Je moet de achtergronden kennen."'

Reacties