Geplaatst door: 
Verhaal

Fedde Zijlstra: 'Suikerunie kon altijd een goede prijs betalen'

'Bij de Suikerunie was ik voorzitter van de kring Drenthe-Overijssel. Je kwam bij de Suikerunie mensen uit heel Nederland tegen en niet alleen die Groningers zoals bij Avebe. Bovendien waren er veel meer bedrijfsbezoeken bij de aangesloten boeren. We gingen ook weleens naar bedrijven of fabrieken in het buitenland. Die paar dagen dat je er was, werd je helemaal in de watten gelegd want zij wilden graag dat hun product meer verkocht werd.

In de jaren tachtig werd het suikerquotum ingevoerd. Je had een bepaalde basis als referentie en aan de hand daarvan werd bepaald hoeveel suikerbieten je mocht verbouwen. Als je meer wilde verbouwen, moest je quotum erbij kopen. Ik was daar toen geen voorstander van. Ik was bezig om elk jaar wat uit te breiden, maar door dat quotum werd ik beperkt. Als ik een stuk grond erbij kocht, kreeg je op een klein deel daarvan wat extra quotum omdat daar nooit eerder suiker op verbouwd was. Later moesten we op Europees niveau weer inleveren en gingen we zo'n tien jaar terug in de tijd. De suikerbieten verbouwden we op ongeveer een kwart van onze grond. Als ik meer wilde verbouwen, kwam ik boven mijn quotum.

Vanuit de Suikerunie werden regelmatig bijeenkomsten over de teelt georganiseerd. Iemand van de agrarische dienst vertelde dan over nieuwe middelen, rassen, bemesting en bewaartechnieken. Dat was belangrijk, want je wilde een goed resultaat zien. De Suikerunie kon altijd een goede prijs betalen. Avebe niet. Daar was het altijd maar afwachten en waren de boeren weer kwaad. Ik heb ook weleens een boze zaal tegenover me gehad. Als Avebe geen coöperatie was geweest, was het allang failliet gegaan.

Reacties