Geplaatst door: 
Verhaal

Fedde Zijlstra: 'Als ze je vader kenden kwam de hypotheek wel goed'

'Ik heb een paar maanden in het bestuur van de Rabobank Balkbrug gezeten. Daarna kwam er een fusie met de Rabobank Dedemsvaart en is het Rabobank Avereest geworden. Daar werd ik voorzitter van. Ik was helemaal niet zo met de Rabobank bezig. Ik had er wel een hypotheek, maar had er ook een bij de ABN. Toen ze me opbelden of ik in het bestuur wilde zei ik: "Maar ik zit ook bij de ABN". Dat gaf niks, ze wilden graag met me praten. Toen bleek dat ze al lang met die fusie bezig waren en dat ze een voorzitter wilden die ook voor Dedemsvaart acceptabel was. Hij moest van Balkbrug komen, omdat Dedemsvaart al de directeur leverde. Blijkbaar vonden ze mij goed genoeg. Tien jaar later zijn we met Ommen, Hardenberg en Gramsbergen gefuseerd tot Rabobank Vaart & Vecht, en weer vijf jaar later kwam er een fusie met Dalfsen, Nieuwleusen en Hasselt. Toen kreeg je een heel andere structuur. Je mocht eigenlijk maar twaalf jaar in het bestuur zitten, maar ik heb er bijna twintig jaar in gezeten. Bij al die fusies kwamen er steeds weer nieuwe mensen, maar er waren voor de continuïteit ook bestuursleden nodig die er al langer in zaten.

In de tijd van mijn vader ging je als je een hypotheek nodig had naar de kassier van de bank en die vroeg van wie je er eentje was. Als ze je vader dan kenden en wisten hoe het zat, dan kwam het wel goed. Nu wordt er alleen maar gekeken naar wat je zelf kunt. De eerste jaren dat ik in het bestuur zat werden hypotheekaanvragen rechtstreeks in het bestuur besproken. Er lag dan wel een advies van het hoofd bedrijven of het hoofd particulieren. Later is dat veranderd. Toen moest je een handtekening voor een bepaald aantal miljoenen voor particulieren en voor de agrarische sector. In het begin zei men wel tegen me: "Jij weet voor welk bedrag dat huis verkocht is, of hoeveel voor dat stuk grond is betaald." Dat klopte, maar ik mocht niks zeggen. Bovendien kwamen op zo'n bestuursvergadering wel honderd hypotheekaanvragen voorbij. Dat onthield je niet allemaal.

Je moest als bestuur ook besluiten nemen over wel of geen extra financiering voor een bedrijf. Soms was iemand het daar niet mee eens en ging je met die persoon praten. Een collega-akkerbouwer van mij uit Dedemsvaart kocht een keer een boerderij. Hij kreeg bij de Rabobank geen hypotheek, maar bij de AMRO-bank wel. Na een aantal jaar is dat een goed bedrijf geworden. Ik heb nog heel lang te horen gekregen: "Jij met je Rabobank!" Hij had het wel gered, terwijl de Rabobank vond dat hij het te hoog in z'n bol had.'

*Titelfoto: Het kantoor van de Rabobank bij de Spinde in Hardenberg. (collectie HV Hardenberg)

Reacties