Geplaatst door: 
Verhaal

Dries Eker: 'Je moest soms wel een half uur varen'

'Met paarden heb ik nooit gewerkt. Dat was niet handig hier in de buurt met al dat water. Toen er nog geen trekker was, maaiden we het gras altijd met de zeis. En later met de motormaaier. Dat ging ook goed hoor. Ik heb weleens wat met een paard gereden met een kar er achter. Iemand anders zette mij dan dat paard voor de kar. Je moest er wel een beetje handigheid in hebben. Bij het ene paard ging het ook beter dan bij het andere. Als ik er mee reed dan was het vooral in de Giethoornse polder. Niet hier. Ik denk dat er hier maar een stuk of drie boeren waren die een paard hadden. Die hadden ze dan niet bij huis, maar op Giethoorn staan. Ze namen die beesten dan wel mee in de boot, maar dat wou niet altijd zo best. Soms als zo’n paard niet in de boot wilde, deden ze hem er achterstevoren in. Of ze deden hem een jas over de kop. Dan ging het vaak wat beter.

Op een gegeven moment kon ik de boerderij van mijn vader overnemen. Wanneer dat precies was weet ik niet meer. M’n broer had er geen belang bij. Hij was in dienst en heeft nog een jaar lang in Nederlands-Indië gezeten. De boel werd getaxeerd en toen kon ik het overnemen. Nadien heb ik het bedrijf niet echt uitgebreid. Het was allemaal handwerk dat moest gebeuren: mesten, voeren en de hele bliksemse bende. Ik heb altijd rond de zeventien, achttien koeien gehad. De ene keer wat meer, de andere keer wat minder. En ik had ook een paar varkens en pinken.

Het land hier op Dwarsgracht is gemiddeld genomen laag en nat. Kalfjes konden er nog wel lopen, maar de koeien waren er eigenlijk te zwaar voor. Dus die had ik lopen in de Giethoornse polder. In totaal had ik bijna 7 bunder land, verspreid over allemaal kleine stukjes. Het kleinste stukje was 36 are. Het was allemaal van mezelf, er zat niks van de natuur bij. Ik ging er altijd met de boot naar toe om te melken. Het was nog wel een kwartier of een half uur varen voordat je er was.'

Reacties