Geplaatst door: 
Verhaal

Dinie Oosterveld: "Ik begin een picknickboerderij"

‘Na het vertrek van de melkkoeien zijn we met de rustplaats begonnen. Wij gingen indertijd hoe langer hoe meer fietsen. En als je onderweg ergens een broodje wilt eten, waar ga je dan zitten? Je wilt niet altijd in horecagelegenheden zitten. En je kunt wel zomaar ergens gaan zitten, maar dan heb je geen koffie. Hier en daar begonnen ze toen met picknickplaatsen. Ik had er bij Almelo één gezien. Toen overleed mijn moeder. Die zat in een bejaardencentrum in Almelo. Er kwam van alles en nog wat vrij: een tafel, een koffiezetapparaat en dat werd allemaal bij ons gedumpt, omdat we de stalruimte vrij hadden. Ik zeg: “Ik geloof dat ik ook met een picknickplaats begin op zelfbedieningsbasis.” Herman zei: “Je bent niet goed.” Het liep tegen Pinksteren. Ik zeg: “Als we de plek nu eens eerste Pinksterdag open doen.” We zetten een bordje aan de weg: “Picknickboerderij”. 50 eurocent voor een kop koffie. IJsjes en frisdrank kreeg je voor een euro. Een potje voor het geld erbij. Als je geen vertrouwen geeft, krijg je ook geen vertrouwen terug.  Ik vergeet het nooit. Het hele spul zat bij huis. We keken door de heesters naar de stal. “Er komen fietsers aan!” We hebben heel veel belangstelling gehad. Van het één komt het ander. Je koopt eens een plastic trekkertje voor de kinderen. Het was een uit de hand gelopen hobby. Het was erg leuk. Je was wel alle dagen druk met schoonmaken en bevoorraden. Het heeft ons nooit veel opgeleverd; als het maar kostendekkend was. We hebben er leuke herinneringen aan. Voor ons vertrek is het hele spul naar een oud-stagiaire van ons gegaan in Lievelde. Er waren verscheidene mensen in Borne die het heel jammer vonden.’

Reacties