Geplaatst door: 
Verhaal

Dine Willemink: 'Trouwen op dezelfde dag gaf minder drukte'

'Ik heb mijn man leren kennen bij het uitgaan in Bathmen. Je had vaak uitvoeringen van de toneel, het kerkkoor, de muziekvereniging of de revue. Mijn man en ik kenden elkaar van het kerkkoor. Dat was voor ons een gezellige avond uit. Bij de zomerdag fietsten we door het dorp. Het kon mij eigenlijk niet zoveel schelen wat voor werk hij deed, maar ik wilde best boerin worden. Mijn man was enige zoon. Hij had twee zusters. De oudste is getrouwd met een boer, de jongste met iemand die werkte op de melkfabriek.

In 1948 zijn wij met zijn drieën tegelijk getrouwd: mijn broer die thuis is gebleven, de broer die met het buurmeisje trouwde en ikzelf. We waren er alle drie aan toe om te trouwen. Mijn moeder wilde graag dat we op dezelfde dag deden. Dat gaf minder drukte. We zijn op 8 mei 1948 op het gemeentehuis en in de kerk getrouwd. De receptie hebben we ook gezamenlijk in het dorp gehouden. Later heeft ieder voor zich thuis een feest op de deel gehouden. Alle drie stellen zijn lang bij elkaar geweest. We hebben nog samen ons 55-jarig huwelijksfeest beleefd. Vlak daarna overleed zowel mijn man als broer.

Toen wij trouwden, zijn mijn schoonouders verhuisd naar een boerderij in Dijkerhoek die ze van moederskant geërfd hadden. Mijn man bleef hier boeren. Hij pachtte het bedrijf van zijn vader. Pas bij zijn overlijden heeft hij het bedrijf overgenomen. Dat ons bedrijf een stuk kleiner was dan van mijn ouders vond ik geen probleem. Zo’n groot bedrijf vond ik niet veel aan. Nu moet het allemaal steeds groter worden. Dat was toen nog niet zo. Op een kleiner bedrijf kon je in een week al heel wat doen. Bij ons thuis waren we drie weken achter elkaar bezig met rogge binden. De meeste bedrijven hier in de buurt waren trouwens nog kleiner.'

 

Reacties