Geplaatst door: 
Verhaal

Derk Hageman: 'We gingen drie keer per week naar de groenteveiling'

'In de oorlog werden alle mannen opgeroepen om loopgraven te maken voor de Duitsers. Je moest dan bij de Arbeidsdienst. Maar doordat ik in de landbouw zat, in de voedselvoorziening, kon ik vrijstelling krijgen. Ik heb daar toen zo’n bewijs voor gekregen. De Duitsers zaten vlakbij op het Sportpark. Ze kwamen weleens bij ons voor vervoer van eten en andere goederen. Dat deden we dan met paard-en-wagen. Ze betaalden ons er gewoon voor. We deden dat liever dan loopgraven maken. Ik kon goed leren dus heb ik in de winters van 1942 en 1943 een tuinbouwcursus gevolgd en in 1947 een cursus land- en tuinbouwboekhouden. Later heb ik ook nog de landbouwwintercursus gehaald en een cursus veeverloskunde.

Na de oorlog ging de gezondheid van mijn vader achteruit. In maart 1950 is hij overleden. Hij was 58 jaar oud. Ik heb toen samen met mijn oudere broer Marten de boerderij overgenomen. We hadden toen nog niet echt een taakverdeling, later wel wat meer. Trijntje kwam niet van een boerderij en had niet zoveel met koeien. Na ons trouwen deden wij daarom samen meer de tuinbouw en Marten en zijn vrouw de koeien. Tot eind jaren zestig was de tuinbouw het grootste aandeel in ons bedrijf. Drie keer per week brachten we onze producten naar de groenteveiling, eerst aan de Van Karnebeekstraat en later aan de Deventerstraatweg in Zwolle. Er stond dan een hele rij boeren met paard en wagen te wachten om hun producten af te leveren. Het was er altijd ontzettend druk. Ik weet nog dat de rij zelfs een keer tot aan het huidige Wezenlandenziekenhuis stond. Later kwamen de meeste boeren met de trekker. Het veilen gebeurde met een klok. De wijzer liep van hoog naar laag, waarbij kopers op een knop konden drukken als ze een bepaalde partij wilden kopen. Zo werd de prijs vastgesteld. Het was altijd mooi om naar de veiling toe te gaan. Ik ben ook weleens met paard-en-wagen naar IJsselmuiden naar de veiling geweest. Dan was je een hele dag weg.'

Reacties