Geplaatst door: 
Verhaal

Derk Hageman: 'Bij de nieuwe boerderij probeerden we snel meer grond te krijgen'

'Vlak voor de kerstdagen in 1963 zijn Trijntje en ik op de nieuwe boerderij komen wonen. Marten wilde er ook wel naar toe, maar er zat maar één huis bij. Hij woonde nog steeds aan de Langenholterweg. We hebben direct geprobeerd een tweede woning bij het bedrijf te zetten, maar dat had nog heel wat voeten in de aarde. De gemeente werkte niet mee en de buren die woonden op Landgoed Schellerberg hielden het tegen. Die waren zo’n beetje heer en meester in de buurschap en hebben altijd moeilijk gedaan. Als je in die tijd wilde bouwen, moest je in de buurt de buren bij langs om hen een verklaring van geen bezwaar te laten tekenen. Vroeger was eens bepaald dat vanuit huize Schellerberg het zicht op Hattem vrij moest blijven. Daar mocht niks worden gebouwd en ook geen bomen worden geplant, om de mooie doorkijk te behouden. Dus toen Marten bij de bewoners van het landgoed kwam, zei die vrouw tegen hem: "Hoe kun je me dat nou aandoen om daar een woning neer te zetten!" Maar Marten wilde graag bij zijn bedrijf wonen. Dat heeft nog heel wat moeite gekost. Na een paar jaar hebben ze uiteindelijk toch getekend. Dat viel dan weer mee. In 1967 kon het huis worden gebouwd, waarna Marten met zijn gezin ook bij de boerderij kwam wonen.

Bij de boerderij probeerden we al snel wat meer grond te krijgen. De bewoners van Schellerberg verpachtten ook land in de buurt, maar dat hebben wij nooit gehad. We konden het niet eens worden. Eind jaren zestig was er buitendijks een boer die met zijn bedrijf wilde stoppen. Toen we dat hoorden hebben we hem uitgekocht en met hem een akkoord gemaakt om zijn pacht over te nemen. De eigenaar van die grond kwam uit Brummen en liet weten dat hij het ook wel wilde verkopen. Het ging om 9 bunder in totaal, dus dat was wel de moeite waard. We zijn toen om tafel gegaan met die eigenaar en met die boer die dat pachtland had. Het was in het voorjaar. Maar de eigenaar was gewaar geworden dat wij die pachter al uitgekocht hadden. Daar was hij slecht over te spreken. Hij wilde daarom de grond niet meer aan ons verkopen. Toen was de conferentie snel afgelopen. Dat was wel jammer, maar later draaide hij weer bij en konden we het alsnog kopen. Toen was het al winter. Het was echt goed land. We hebben er altijd goed op geboerd. Omdat het in de uiterwaarden was zou je zeggen dat het vaak onder water kwam te staan. We kochten het in de winter van 1969 dus in mei 1970 deden we voor het eerst de koeien erin. We moesten ze er toen al snel weer uithalen omdat er hoog water kwam. Daar hadden we direct in het eerste jaar pech mee. Maar daarna hebben we er misschien nog maar één of twee keer last van gehad, dus dat viel mee. Dat land is nu allemaal weg voor Ruimte voor de Rivier. Ik had er nog ruim een bunder en mijn neef nog meer. We hebben er een goede compensatie voor gekregen.'

Reacties