Geplaatst door: 
Verhaal

Cobi Brinkhuis: "Gattegat, ik wil nog niet trouwen"

Auteur: 
Elleke Steenbergen

'In 1953 ontmoette ik Peter Brinkhuis op Schoonheten. Hij zat bij de jongensvereniging op de woensdagavond en ik bij de accordeonclub. Mijn vriendinnen zaten bij de meisjesvereniging. De jongens brachten ons dan naar huis toe. Zo leerde ik Peter kennen. We kregen verkering, maar het duurde wel vier jaar voordat ik Peter van mijn ouders mee naar huis mocht nemen. Ze vonden hem een te kleine boer. Mijn ouders hoopten dat de liefde overging. Uiteindelijk hebben mijn ouders er wel vrede mee gehad en hem helemaal geaccepteerd. Er was ook helemaal niks mis met Peter. Op zijn vrije dagen kwam hij altijd bij ons werken. Dat was wel gezellig ook.

Ik heb zeven jaar en zeven maanden verkering gehad. Dat is best lang, maar eerder wilde ik nog niet trouwen. De ouders van Peter hadden maar een klein boerderijtje met slechts een paar koeien. Peter was een boerenknecht uit Raalte. Hij kon me dus niet een nieuwe start op een boerderij bieden. Lange tijd lukte het me niet de boerderij achter te laten in de wetenschap dat ik met helemaal niets opnieuw beginnen moest. Op een dag kwam Peter me ophalen bij de catechisatie. Hij kon aan een huis komen en wilde me erover spreken. Hij moest het gauw weten, want in die tijd moest je de eerste wezen om met zwart geld te kunnen kopen. Ik zei tegen hem: "Gattegat, ik wil nog niet trouwen." Dat huis is toen niet doorgegaan.

Een jaar later had hij weer een huis. Toen zei mijn moe: "Als je het dan nog niet wilt, moet je het maar uitmaken." Dat was best moeilijk, toch stemde ik in. Toen heeft hij in mei dat huis gekocht. Het plan was om in de herfst te trouwen, maar door ziekte en overlijden in de familie zijn we uiteindelijk in januari 1960 getrouwd. De dag dat ik trouwde had mijn vader het vreselijk in zijn rug. Dat kwam ook door de spanning die hij had omdat ik de boerderij ging verlaten. Toen moest ik op mijn eigen trouwdag ’s ochtends ook nog melken.'

Reacties