Geplaatst door: 
Verhaal

Berend Schrijver: 'In gedachten was hij al met Canada bezig'

'We kwamen er al snel achter dat onze jongens Henk en Gert allebei wel boer wilden worden. Toen ze begonnen te praten wisten we dat al, bij wijze van spreken. Het zat er gewoon in. Ze hielpen altijd met plezier mee op het bedrijf en deden mee met de kalverclub en ook met fokveedagen. We hadden zo’n 35 hectare grond en iedere keer kochten we er weer wat bij. De eerste kavel die we hebben gekocht was van de buurman. Hij woonde al in Wijhe, maar had nog 5 hectare achter de spoorlijn liggen waar hij wel vanaf wilde. In die tijd, begin jaren tachtig, was er net als tegenwoordig een economische crisis. De grondprijzen zakten van ongeveer 50.000 naar 35.000 gulden per hectare. We konden die 5 hectare toen voor 31.000 gulden krijgen, geen slechte prijs voor zulk goed land. Later kwam ook het melkquotum erbij op het land. Je kon dan de grond en het daaropliggende quotum niet afzonderlijk van elkaar kopen of verkopen. In die tijd hadden we een goed inkomen, dus het was wel interessant om er wat grond bij te kopen. Het gekochte melkquotum was ook nog eens aftrekbaar van de belasting. We deden dat ook met de gedachte dat de jongens wel boer wilden worden. Je betaalde rond Zwolle toen ongeveer 30.000 gulden per hectare, maar in het noorden kon je voor dat bedrag wel het dubbele kopen. Als je het hier dan allemaal inruilde, kreeg je er daar twee keer zoveel voor terug. In 1989 hebben we de ligboxenstal met twintig meter verlengd. We hadden toen zo’n honderddertig koeien plus nog een koppel jongvee in de stal. In die tijd kon je nog relatief eenvoudig uitbreiden. De milieuregels en de mestwetgeving waren toen nog niet zo streng als tegenwoordig. Dat is pas in de jaren negentig gekomen.

We hebben de jongens altijd gestimuleerd om te studeren, vooral ook om in het buitenland stage te lopen en zo hun talen te leren. Dat miste ik zelf namelijk wel een beetje. We kregen vaak gasten uit het buitenland op ons bedrijf en ik zat ook in de landelijke commissie voor veeverbetering. Dan was het handig wanneer je je talen sprak. Henk is toen hij een jaar of zeventien was een week of zes naar Engeland geweest bij een boer en Gert ging op diezelfde leeftijd naar Duitsland voor een stage. Toen hij op de hogere landbouwschool zat is Gert ook nog naar Portugal en Canada geweest en Henk ging daar later ook nog een half jaar naar toe. Hij was eerst drie maanden in Canada en toen drie maanden in Arizona in de VS. Bij terugkomst waren ze allebei helemaal wild van Canada en Gert was daar ook al druk bezig met bedrijven kijken. Toen hij weer thuis kwam heeft hij het hier nog een jaar uitgehouden, maar in 1994 is hij met z’n vrouw naar Ontario gegaan. Daar heeft hij eerst tien maanden gewerkt, maar uiteindelijk kon hij in Alberta een boerderij kopen. Hij was toen 25 jaar oud. We zijn toen een maatschap met hem aangegaan die zo’n tien jaar heeft geduurd. Daardoor kon hij makkelijker zijn bedrijf starten.

Henk, de oudste, heeft eerst nog een aantal jaren op De Oude Mars geboerd. Op 1 mei 1999 nam hij het bedrijf van ons over. Hij molk zo’n honderdtwintig koeien, maar zat hier nogal opgesloten. Het was hier allemaal nieuwbouw van Zwolle-Zuid. In 2002 kwam de gemeente bij hem voor een eventuele verplaatsing van het bedrijf en afkoop van het pachtcontract. Ik zal niet zeggen dat hij er blij mee was, maar hij heeft er helemaal niet moeilijk over gedaan. Die expansiedrift die hij had, kon hij hier toch niet helemaal waar maken. We zijn nog weleens bezig geweest om er een tweede bedrijf, op werkbare afstand, bij te kopen, maar dat was ook niet ideaal. Op een gegeven moment heeft Henk een regeling getroffen met de gemeente om afstand te doen van de boerderij en de vaste pacht. In gedachten was hij al bezig om te vetrekken naar Canada. Eind 2003 heeft hij net als Gert een boerderij in Alberta gekocht en is daar op 7 januari 2004 met vrouw en kinderen naar vertrokken. De jongens zijn allebei ontzettende veeliefhebbers. Ze hebben beide ongeveer driehonderd koeien met een melkqoutum van zo’n 3,5 miljoen liter.

We hadden ze zelf gestimuleerd in het buitenland rond te kijken, maar niet met de bedoeling dat ze daar zouden blijven natuurlijk! Je hebt wel eens van die dagen dat je een kop koffie bij ze zou willen drinken, zoals afgelopen zondag toen het de hele dag regende. Maar ach, de jongens hebben het daar naar de zin en het gaat goed met ze. Dan kun je er wel moeilijk over doen, maar daar heb je alleen jezelf mee. We hebben ze dus niet tegengehouden, maar wél geadviseerd om in ieder geval naar dezelfde provincie te gaan.

Reacties