Geplaatst door: 
Verhaal

Ben Kaptein: 'Veel mannen konden niet handmelken'

‘Ik kom uit Volthe, van een boerderij in de buurt van havezate Everloo. We hadden een eigen bedrijf, zowel met rundvee, varkens als kippen en wat akkerbouw. Het was vrij klein. We hadden acht hectare cultuurgrond en zes koeien. Veel meer kon je er in die jaren niet hebben, of je moest al een knecht of een meid hebben. Zes koeien was het maximale aantal dat je per persoon met de hand kon melken. Bij acht koeien hadden de boeren vaak al twee paarden, een knecht en een meid. In de herfst hadden we altijd wat aardappelen, kool en wortelen om uit te venten in de stad. Ik ben verschillende keren met paard en wagen mee geweest naar Enschede. Dat was een nevenverdienste van mijn vader.

We waren met zeven kinderen thuis: ik heb twee zussen en vier broers. Ik was de derde op rij. Mijn opa en oma woonden ook nog bij ons. Mijn vader ging uit werken, omdat het bedrijf te klein was om van te bestaan. Hij deed cultuurtechnisch werk bij de Grondmij. Twente werd toen massaal ontgonnen. Samen met mijn moeder deed ik het meeste werk op het bedrijf. Vrouwen verzetten in die tijd veel werk op de boerderij. Van de mannen van mijn vaders generatie konden er niet veel met de hand melken. Ik heb altijd veel geholpen op het bedrijf. Toen ik nog zo jong was dat ik de eg niet op de wagen kon tillen, bond ik deze op een slee achter de wagen zodat het paard hem meetrok.

Op zich had ik wel belangstelling om het bedrijf voort te zetten, maar daar was geen kans op. Er waren nog teveel kinderen thuis, onder wie een broer met beperkte mogelijkheden. En het bedrijf kon niet gesplitst worden. Mijn andere broers hadden er weinig belangstelling voor. Uiteindelijk heeft mijn één na jongste broer het bedrijf overgenomen. Hij woont er nog steeds, maar van het bedrijf is niets meer over. Hij heeft er niet alles van gemaakt. Geleidelijk is het bergafwaarts gegaan. Het is zonde, maar je doet er weinig aan.'

Reacties