Geplaatst door: 
Verhaal

Arend-Jan Vahl: 'We hebben het altijd met de familie gedaan'

'Toen Henk 21 jaar oud was zijn we in een maatschap gegaan. Dat was in 1983. Tot 2000 zaten we samen in het bedrijf. Toen heeft Henk het met zijn vrouw Kitty overgenomen. Wij waren 63 jaar. Na 2000 zou het fiscaal allemaal wat moeilijker worden om zo'n overname te regelen. In 2010 is onze kleinzoon Arjen ook bij het bedrijf in gekomen. Hij heeft aan de hogere landbouwschool in Dronten gestudeerd. Ze hebben er al heel lang een boerderijwinkel bij, maar die zijn de laatste jaren ook als paddenstoelen uit de grond geschoten. Als je daar vreemd volk in moet zetten, dan moet je eens kijken wat je om moet zetten! Henk doet dat samen met Kitty en Arjen, dan kan het wel. Daarnaast verkopen ze sla, pootaardappelen en allerlei planten aan volkstuinders. Dat loopt ook aardig goed. Ze hebben een breed scala aan producten, zo proberen ze het een beetje vol te houden.

Een koorlid van het mannenkoor waarop ik zit is tomatenteler. Hij zegt weleens: "Vroeger moesten we hard werken, maar met 1,5 bunder tomaten konden we een goede boterham verdienen. Mijn jongens hebben tegenwoordig 20 bunder tomaten, maar ze moeten nog steeds hard werken. Wat dat betreft is er niks veranderd." Die schaalvergroting heeft zo'n gigantische vlucht genomen! Wij hebben op ons bedrijf wel wat veranderingen toegepast, maar we zijn nooit veel groter geworden. Doordat we intensief verbouwden en niet zoveel zijn gegroeid, hebben we veel minder moeten investeren. Mede daarom bestaat het bedrijf nog steeds. Als je een groot bedrijf hebt, wil dat niet per se zeggen dat het goed gaat. Die grote investeringen kunnen niet altijd uit, kijk maar naar die glasbedrijven in de Koekoek! Wij hebben de kost altijd goed kunnen verdienen. We hebben het met elkaar gedaan, met de familie. En we zorgden dat we onszelf konden redden. We hebben veel aan onze kinderen gehad en Henk doet het ook weer met zijn kinderen. Ze zeggen weleens dat familiebedrijven het beste lopen omdat je dan goedkope arbeid hebt, maar dat is ook niet altijd goed. Als de kinderen bij ons meehielpen kregen ze altijd betaald.

Als we niks anders te doen hebben, zijn Henny en ik nog elke dag op het bedrijf te vinden. Vanmorgen waren we er al om zes uur om te helpen met andijvie snijden. Gistermorgen ook. Maar we maken geen lange dagen hoor. 's Middags blijf ik rustig even drie kwartier of een uurtje op de bank liggen. Ik mag alles, maar ik hoef niks. Henk vroeg laatst nog: "Vader, maai jij even spinazie?" Dat doen we nog steeds met de zeis. Henk kan het wel, maar ik doe het al mijn hele leven. Als je niet meer kunt uiteindelijk, dan houdt alles op. Ik ben 78 jaar, maar ik zie mijzelf nog niet de hele dag thuis zitten.'

Reacties