Geplaatst door: 
Verhaal

Arend-Jan Vahl: 'Als het niet nodig was, spoten we niet'

'Na de oorlog werd er gezegd: "Agrariërs, er is een tekort aan voedsel. Jullie moeten meer produceren." Om de productie op de vijzelen werden ons bepaalde middelen aangereikt, waarvan we niet wisten wat de gevolgen zouden zijn. In het voorjaar leverden we altijd spinazie aan de conservenfabriek in Hoogeveen. We noemden dat contractspinazie. Daar kwamen meestal rupsen in, dus haalden we bij de bakker zakken met zemels op. Dat is de bast van tarwe. Die zemels deden we in een grote teil, mengden het met een hoeveelheid parathion (bestrijdingsmiddel) en strooiden het over de spinazie. Er stond wel op dat het vergif was, maar als de overheid zegt dat het goed is werk je gewoon met die rommel. Ergens hartstikke stom, maar je wist niet beter!

We kregen van de Tuinbouwvoorlichting eveneens spul tegen pierstek in de wortels, veroorzaakt door de wortelvlieg. Je kon direct merken dat de opbrengst omhoog ging. We waren de koning te rijk! Sinds we dat goedje gebruikten stonden de wortels er veel beter bij. Hetzelfde gold voor de prei en de sla. Je had veel minder last van luizen. Toen was er een heel andere ziektedruk dan tegenwoordig. Er werd nog niet zoveel aandacht besteed aan luizen in de sla dan tegenwoordig. Na de oorlog werd er bijna niet gespoten, maar op den duur kwam dat steeds meer. Ik heb wel eens gezegd dat net als de vrouwen vroeger op maandag een wasdag hadden, sommige boeren een vaste spuitdag hadden. Of er nou luizen op de groente zat of niet, ze moesten en zouden één keer in de week spuiten. Dat hebben wij nooit gedaan. We controleerden het altijd heel goed. Als het niet nodig was, spoten we niet. De laatste jaren zijn veel bestrijdingsmiddelen weer verboden, maar goed ook.'

Reacties