Geplaatst door: 
Verhaal

'Al snel ging het praatje: "Van Egmond snijdt ze er zo uit"’

Auteur: 
Ewout van der Horst

'Voor de komst van de eerste dierenarts in Heino was Offenberg de enige met verstand van afkalven van koeien in de buurt. Hij had een praktijkopleiding tot veeverloskundige gehad en beschikte over een soortement vergunning en de instrumenten. Ik heb nog enige jaren met de oude baas samengewerkt. Dat verliep prima. Bij nacht en ontij kon ik geroepen worden omdat er een koe hulp nodig had. Ik heb nog wel boeren ’s nachts aan de deur gehad die mij voor een verlossing kwamen halen omdat ze geen telefoon hadden en de buren die wel telefoon hadden niet uit bed wilden roepen.

Als ik erbij werd geroepen, was het kalf meestal te dik om geboren te worden. Vooral bij het roodbonte vee kwam dat nogal eens voor. Boeren lieten hun pinken nog wel eens door veel te grote stieren dekken. Die kalveren hadden te brede schouders en billen. Dan zaagde ik het kalf in stukken om het eruit te krijgen. Je begon met de kop. Daarvoor gebruikte je een stalen buis met een dubbele stalen draad erdoor. De buis bracht je in en dat draad legde je om een deel van het kalf, waarna je vanaf de buitenkant kon zagen en het kalf in delen eruit halen. De koe zelf leed er niets van. Meestal liet ik het zaagwerk aan de boer of zijn knecht. Dat was een hele inspanning. Zo ging dat nu eenmaal. Iedereen was eraan gewend.

In de jaren ’60 kwam de keizersnede in zwang. Ik hoorde dat er in Oostenrijk een professor was die dat deed. In België was ook zo iemand. Ik ben naar een congres in Oostenrijk gegaan. Daar liet die professor een film zien hoe hij dat deed. Ik heb een half jaar moeten wachten voordat ik een koe had die er geschikt voor was. Het was op een zondag. De koe kreeg onvoldoende ontsluiting, maar er zat nog een levend kalf in. Die heb ik geopereerd met behulp van collega Ex uit Raalte. De stal stond vol mensen. Je snijdt een gat in de buik van de staande koe en haalt de baarmoeder met het kalf eruit. Zo moeilijk is dat niet.

Nog voor het begin van de operatie viel er één flauw. Ik zei: "Leg die kerel maar even buiten." Dat wilden ze niet, want ze waren bang om de ingreep te missen. Ik zei: "Breng hem naar buiten, anders begin ik niet aan de operatie." Ze legden hem buiten en daarna gingen we verder. Het ging prima. Ik was de eerste in de wijde omtrek die een keizersnede bij een koe had gedaan. Al snel ging het praatje: "Van Egmond snijdt ze er zo uit." Het meest lastige was om de eerste boeren zover te krijgen. Buren moedigden vooral elkaar aan om een keizersnede uit te proberen. Dan konden zij eerst eens toekijken. Ik heb ook heel wat collega’s in de omgeving geleerd om een keizersnede te doen. Dat was best leuk.'

Reacties