Geplaatst door: 
Verhaal

Adrie van Nieuwenhuijzen: 'Inwoning is niet altijd eenvoudig'

'Wat mij bij mijn huisbezoeken opviel, was dat bijna bij de helft van de boerderijen sprake was inwoning. Vaak was het een van de (schoon)ouders of een ongetrouwde broer of zus. Dat was heel typerend voor Twente. Ik kende het van huis uit, want mijn oma heeft jarenlang bij ons ingewoond. Ik begon er meestal wel over met de boerin. Zo van: “Hoe gaat het?” Het ging altijd prima, zeiden ze. Vaak keek oma eventjes om de deur. “Ik heb nu bezoek, hoor!|” “Oh ja, ik kwam even kijken wie er is.” Dat was voor mij zo herkenbaar. Die kleine dingen geven toch een zekere spanning.

Inwoning is niet altijd eenvoudig, maar het werd bijna altijd onder de pet gehouden. Het ontbreekt je vaak aan privacy en dat breekt soms op. Er is vaak een derde die het beter denkt te weten. De nieuwe generatie krijgt te weinig ruimte om zijn eigen plan te trekken. Mijn moeder heeft het daar ook heel moeilijk mee gehad, ondanks dat mijn oma een eigen kamer had. Het is gek om te zeggen, maar mijn vader en moeder woonden eigenlijk pas zelfstandig, toen mijn oma was overleden.

Het eerste gezin waar ik geweest ben, herinner ik mij nog goed. Het bedrijf moest verplaatsen vanwege de aanleg van een weg. Het gezin met kinderen woonde toen samen met een zus en een moeder op de boerderij. Met een collega ben ik met hen naar Genemuiden geweest om nieuwbouwwoningen in die ruilverkaveling te bekijken. Voor die familie zijn toen twee woningen gebouwd.'

Reacties